Joannes Verhoeven uit Geel, de "vicarius" van Oud-Turnhout, heeft het ambt van "plebanus" (parochiepriester, wereldgeestelijke) gekregen nadat hij het kapittel heeft gevraagd de ruil goed te keuren met de zoon van zijn zuster, Joannes Geerts.
Het kapittel weigert om deze redenen:

	1. Ze hadden het woord "pastoor" gebruikt, terwijl het toch maar om een "vicarius" ging, een plaatsvervangend pastoor dus. Alleen in het vaste vicarius-ambt heeft het kapittel het recht van presenteren.
	2. De kapittelheren hadden geïnformeerd moeten worden "over de capaciteit van de persoon over wie de ruil geschied was". (Mij niet duidelijk, "persona" wordt ook gebruikt voor de pastoor, die door de vicarius wordt vervangen).
	3. Vooral gelet op het feit dat de "ordinarius" de ruil niet heeft goedgekeurd vóór de introductie in het plebanusambt.
	4. Het kapittel was nog niet gehoord door de ordinarius, er is een oplossing gevraagd aan drie geleerde Leuvenaren. Ik begrijp uit het ingewikkelde verhaal, dat dit privé-initiatief niet geldig was. Intussen verkreeg, volgens het devolutieve recht, heer Geerts wel van hem het voornoemde vicariusambt.

In het jaar 1691 verbood bisschop Ferdinand aan de Vaders Minorieten de zorg over de "Canonicae Regulares" (dat zijn vrouwen) van het Heilig Graf van Turnhout, en genoemde Verhoeven werd voorlopig gesubstitueerd, totdat D.CL .de la Rue, licentiaat in de Rechten, als hun directeur werd benoemd.
De plebanus zelf echter, geveld door een langdurige ziekte, werd op zijn verzoek toegelaten tot het coajutorium van RD Nuijts, met behoud van het recht van de rector van Sint Nicolaas.

Het lijkt er op dat J. Verhoeven in 1690 in Turnhout vicaris was, een benoeming als plebanus verkreeg, daarna voor J. Geerts, de zoon van zijn zuster het vicariaat vroeg, wat door het capittel geweigerd werd, waartegen hij protesteerde. Hij somt dan de redenen op voor die weigering. En zegt dat hij daarom dan maar tijdelijk het vicariaat verder zal uitoefenen. In 1691 mag Geerts hem dan wel vervangen, waarna Verhoeven het plebanaat kon uitoefenen.

Een plebaan (plebanus) is de pastoor van de bisschops- of kathedraalkerk. Hij vervangt als zielzorger van de parochie de bisschop (Oosthoek's 1952) En een vicarius perpetuus? Een vicaris is tegenwoordig een soort secretaris van de bisschop.

Met dank aan Erik Zwysen, Antwerpen