De eigenlijke reden van bestaan van de Kanunniken van het Heilige graf was de verering van Graf en Kruis naar de voorschriften van een uit oudere Griekse en jongere Latijnse elementen gegroeide liturgie.
De getrouwe en stipte uitoefening van het koorgebed, maar ook de naleving van de drie ordensgeloften, vooral die van de gehoorzaamheid en de persoonlijke armoede waren belangrijke kenmerken.
|
Leefwijze en spiritualiteit van de vrouwen, die zichzelf "filea Jeruzalem" noemden, waren volledig naar het voorbeeld van hun geestelijke broeders, de Koorheren van het Heilig Graf, gevormd. Zij verbonden zich bij de professie met dezelfde woorden als hun medebroeders tot een leven in gebed, dat zich dag en nacht in het koor voltrok en enkel mogelijk was, doordat conversen en dagelijkse taken overnamen van de religieuzen. De liturgie die in vrouwenkloosters gevierd werd, voltrok zich, zoals in de mannenkloosters, naar de voorschriften van de Latijnse kerk van Jeruzalem. Dat betekent dat de verering van de lijdende en verrezen Verlosser in het middelpunt stond. Net als hun medebroeders, trachtten de zusters de kern van hun spiritualiteit levend te houden en te effectueren, door in hun kerk reproducties van het Heilig Graf op te richten, door de stichting van Graf- en Passiebroederschappen, door hun kerken met aflaten te verrijken, door voor de ondersteuning van het Heilige Land te zorgen en door hun eigen geestelijk leven naast de verzorging van de liturgie op het geheim van Christus, lijden en verrijzenis te richten.
(Bron: http://www.stormloader.com/emmaus/orde.htm)
|
